Dostarczanie wody do miasta położonego na wzgórzu miało ogromne znaczenie i pozwalało mu długo opierać się w przypadku oblężenia.
Wszystkie źródła w obrębie murów były następnie wykorzystywane, a ich woda była odprowadzana i gromadzona w cysternach.
Ale jak oczyszczać wodę? Stosując system podwójnych zbiorników, technikę używaną już przez starożytnych Rzymian. Woda ze źródła była kierowana i spowalniana wewnątrz pierwszego zbiornika, pozostawiając zanieczyszczenia (piasek i inne ciała) na dnie.
Struktura, którą będzie można odwiedzić, pochodzi sprzed pięciuset lat: atmosfera jest zdecydowanie nastrojowa, a sklepienie sufitu zbiega się w jedną kolumnę, pośród pogłosu wytwarzanego przez krystalicznie czystą wodę, która wypełnia ten basen, zdolny pomieścić nie mniej niż 400 metrów sześciennych!
Fontanna ma jednak znacznie starsze korzenie. Pierwsza wzmianka o niej pojawiła się w dokumencie z 928 r., z którego dowiadujemy się o etymologii nazwy “Lantro”(Later, co oznacza “jaskinia wody”). Służyła do dostarczania wody do użytku domowego, do garbowania skór, do prania ubrań, a zwierzęta były tam przyprowadzane do picia. Later dostarczał wodę mieszkańcom aż do końca XIX wieku, kiedy to uruchomiono miejski akwedukt.
